Türkiye'nin en büyük perakende market zincirlerinden A101'de ağır iş yükü altındaki işçiler; su, yemek ve oturma hakları için Üsküdar'daki genel müdürlük önünde eylem yaptı.
DİSK / Sosyal İş Sendikası çatısı altında örgütlenme çalışması yürüten emekçilerin aktardıklarına göre, A101 çalışanları en temel insani hak olan sudan bile mahrum bırakılıyor. Su içmek istediklerinde satın almak zorunda olan işçiler, eleman azlığı nedeniyle birçok görevi aynı anda yerine getirmeye çalışıyor ve oturmaları yasak. Ayrıca gıda fiyatları ve yaşam giderleri sürekli arttığı halde, yatırılan yemek ücretlerinin iki yıldır aynı olduğunu da açıklayan işçiler, A101 Genel Müdürlük binası önünde 'İşçilerin sesini duyacaksınız. Çünkü biz artık yalnızca konuşmuyoruz. Örgütleniyoruz. Suyumuzu, yemeğimizi, oturma hakkımızı alacağız. Bu daha başlangıç' diye seslendi.
Açıklamayı okuyan Mağaza ve Market İşçileri Komisyonundan Saliha Bahadırlı şunları söyledi: 'İşçinin su ve yemek hakkı patronun hesap tablosundaki bir rakamdan ibaret görülemez. İşçinin sofrasından tasarruf edemezsiniz! İşçi neden oturamıyor? Neden işçinin bedeni, mağazanın vitrini kadar önemli görülmüyor? A101 yönetimi bilmelidir ki
işçi bir makine değildir. İşçinin bedeni sizin kâr hesabınızın parçası değildir. İşçi yorulur, dinlenmek ister ve oturur. Meslek hastalıklarından korunmak istiyoruz!'
DİSK Sosyal İş Genel Sekreteri Polat Deniz Gülşen ise normalde sendikaların ücretleri artırmak, yan hakları genişletmek ve çalışma saatlerini iyileştirmek gibi konularda çalışması gerektiğini belirterek, 'Birine su, yemek ve oturma talepleriyle
eylem yapıldığını söyleyip 'Sence bu ne eylemi?' diye sorsak, 12 Eylül'de baskıcı bir hapishanede devrimci tutsakların eylemi diye düşünür. Bu emek mücadelesi değil haysiyet mücadelesi' dedi.
Birleşik Metal İş Sendikası da eyleme destek verdi. Sendika Başkanı Özkan Atar şunları kaydetti:
A101 gibi 240 milyar lira ciroya ulaşmış, milyarlarca lira kâr seviyesine ulaşmış devasa şirketlerin çalışanlara uygun gördükleri şartlardan utanmaları gerekiyor.Sermayeye böyle bir dikensiz gül bahçesi yaratan ülke yöneticilerinin, emekçilerin cehennemi yaşadıkları bu tablodan utanması gerekir. İşçi haklarına bu denli saldıran n bir sermaye kuruluşuyla ilişkilerini gözden geçirmek, yurttaşların da sorumluluğudur.
